رباعی شمارهٔ ۱ : در رهگذر باد چراغی که تراست

رباعی شمارهٔ ۲ : با آن که دلم از غم هجرت خونست

رباعی شمارهٔ ۳ : جایی که گذرگاه دل محزونست

رباعی شمارهٔ ۴ : دل خسته و بستهٔ مسلسل موییست

رباعی شمارهٔ ۵ : تقدیر، که بر کشتنت آزرم نداشت

رباعی شمارهٔ ۶ : چشمم ز غمت، به هر عقیقی که بسفت

رباعی شمارهٔ ۷ : …

رباعی شمارهٔ ۸ : بی روی تو خورشید جهان‌سوز مباد

رباعی شمارهٔ ۹ : زلفش بکشی شب دراز اندازد

رباعی شمارهٔ ۱۰ : چون روز علم زند به نامت ماند

رباعی شمارهٔ ۱۱ : جز حادثه هرگز طلبم کس نکند

رباعی شمارهٔ ۱۲ : …

رباعی شمارهٔ ۱۳ : نامت شنوم، دل ز فرح زنده شود

رباعی شمارهٔ ۱۴ : آمد بر من، که؟ یار، کی؟ وقت سحر

رباعی شمارهٔ ۱۵ : هان! تشنه جگر، مجوی زین باغ ثمر

رباعی شمارهٔ ۱۶ : چون کشته ببینی‌ام، دو لب گشته فراز

رباعی شمارهٔ ۱۷ : در جستن آن نگار پر کینه و جنگ

رباعی شمارهٔ ۱۸ : بر عشق توام، نه صبر پیداست، نه دل

رباعی شمارهٔ ۱۹ : واجب نبود به کس بر، افضال و کرم

رباعی شمارهٔ ۲۰ : یوسف رویی، کزو فغان کرد دلم

رباعی شمارهٔ ۲۱ : در پیش خود آن نامه چو بلکامه نهم

رباعی شمارهٔ ۲۲ : در منزل غم فگنده مفرش ماییم

رباعی شمارهٔ ۲۳ : در عشق، چو رودکی، شدم سیر از جان

رباعی شمارهٔ ۲۴ : دیدار به دل فروخت، نفروخت گران

رباعی شمارهٔ ۲۵ : رویت دریای حسن و لعلت مرجان

رباعی شمارهٔ ۲۶ : ای از گل سرخ رنگ بربوده و بو

رباعی شمارهٔ ۲۷ : ای نالهٔ پیر خانقاه از غم تو

رباعی شمارهٔ ۲۸ : چرخ کجه باز، تا نهان ساخت کجه

رباعی شمارهٔ ۲۹ : …

رباعی شمارهٔ ۳۰ : زلفت دیدم، سر از چمان پیچیده

رباعی شمارهٔ ۳۱ : چون کار دلم ز زلف او ماند گره

رباعی شمارهٔ ۳۲ : ای طرفهٔ خوبان من، ای شهرهٔ ری

رباعی شمارهٔ ۳۳ : از کعبه کلیسیا نشینم کردی

رباعی شمارهٔ ۳۴ : گر بر سر نفس خود امیری، مردی

رباعی شمارهٔ ۳۵ : آن خر پدرت به دشت خاشاک زدی

رباعی شمارهٔ ۳۶ : دل سیر نگرددت ز بیدادگری

رباعی شمارهٔ ۳۷ : با داده قناعت کن و با داد بزی

رباعی شمارهٔ ۳۸ : نارفته به شاهراه وصلت گامی