شمارهٔ ۱ – در پند و اخلاق : ای چشم و چراغ اهل بینش
شمارهٔ ۲ : همه را ده چو میدهی موسوم
شمارهٔ ۳ : عدل و انصاف و راستی باید
شمارهٔ ۴ : نظر کن درین موی باریک سر
شمارهٔ ۵ : نخست اندیشه کن آنگاه گفتار
شمارهٔ ۶ : چو نیکو گفت ابراهیم ادهم
شمارهٔ ۷ : یکی را دیدم اندر جایگاهی
شمارهٔ ۸ : چه سرپوشیدگان مرد بودند
شمارهٔ ۹ : نکویی گرچه با ناکس نشاید
شمارهٔ ۱۰ : نمیرد گر بمیرد نیکنامی
شمارهٔ ۱۱ : هیچ دانی که چیست دخل حرام
شمارهٔ ۱۲ : نشنیدم که مرغ رفته ز دام
شمارهٔ ۱۳ : زخم بالای یکدگر بزنند
شمارهٔ ۱۴ : چه رند پریشان شوریده بخت
شمارهٔ ۱۵ : دشنام تو سر به سر شنیدم
شمارهٔ ۱۶ : دانی چه بود کمال انسان
شمارهٔ ۱۷ : سگ بر آن آدمی شرف دارد
شمارهٔ ۱۸ : غم نه بر دل که گر نهی بر کوه
شمارهٔ ۱۹ : سخن زید نشنوی بر عمرو
شمارهٔ ۲۰ : همه فرزند آدمند بشر
شمارهٔ ۲۱ : همه دانند لشکر و میران
شمارهٔ ۲۲ : اگر هوشمندی مکن جمع مال
شمارهٔ ۲۳ : این دغل دوستان که میبینی
شمارهٔ ۲۴ : هر که را باشد از تو بیم گزند
شمارهٔ ۲۵ : هر که بیمشورت کند تدبیر
شمارهٔ ۲۶ : ای پسندیده حیف بر درویش
شمارهٔ ۲۷ : برگزیدندت ای گل خرم
شمارهٔ ۲۸ : قیمت عمر اگر بداند مرد
شمارهٔ ۲۹ : خری از روستائیی بگریخت
شمارهٔ ۳۰ : حرص فرزند آدم نادان
شمارهٔ ۳۱ – حکایت : پیری اندر قبیلهٔ ما بود
شمارهٔ ۳۲ : سپاس و شکر بیپایان خدا را
شمارهٔ ۳۳ : حدیث پادشاهان عجم را
شمارهٔ ۳۴ : حرامش باد بدعهد بداندیش
شمارهٔ ۳۵ : سلطان باید که خیر درویش
شمارهٔ ۳۶ : آنکه هفت اقلیم عالم را نهاد
شمارهٔ ۳۷ : دوام دولت اندر حق شناسیست
شمارهٔ ۳۸ : کتاب از دست دادن سست راییست
شمارهٔ ۳۹ : الا تا ننگری در روی نیکو
شمارهٔ ۴۰ : جوان سخت رو در راه باید
شمارهٔ ۴۱ – حکایت : الا گر بختمند و هوشیاری
شمارهٔ ۴۲ : هر که آمد بر خدای قبول
شمارهٔ ۴۳ : به حال نیک و بد راضی شو ای مرد
شمارهٔ ۴۴ : بکوش امروز تا گندم بپاشی
شمارهٔ ۴۵ : ای خداوندان طاق و طمطراق
شمارهٔ ۴۶ : به یک سال در جادویی ارمنی