شمارهٔ ۱۳۴ – این قطعه را بر گور نظام الملک محمد نوشتند : ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیم
شمارهٔ ۱۳۵ : گر تو به دو گانهای ز ما پیشی
شمارهٔ ۱۳۶ : ای علایی ببین و نیک ببین
شمارهٔ ۱۲۱ : آن حور روح فش را بر عقل جلوه کردم
شمارهٔ ۱۲۲ : زشت همی گویی هر ساعتم
شمارهٔ ۱۲۳ : چو بر قناعت ازین گونه دسترس دارم
شمارهٔ ۱۲۴ : ای یوسف نامی که همیشه چو زلیخا
شمارهٔ ۱۲۵ : عمر دو نیمهست و ازین بیش نیست
شمارهٔ ۱۲۶ : چند روزی درین جهان بودم
شمارهٔ ۱۲۷ : از زهر به مغزم رسید بویی