قصیدهٔ شمارهٔ ۱ – در ستایش غیاث الدین محمد میرمیران : به میدان تاز و سر در آتشم ده باد جولان را

قصیدهٔ شمارهٔ ۲ – در ستایش پروردگار : راحت اگر بایدت خلوت عنقا طلب

قصیدهٔ شمارهٔ ۳ – در ستایش حضرت علی «ع» : ز بحر بسکه برد آب سوی دشت سحاب

قصیدهٔ شمارهٔ ۴ – در ستاش میرمیران : تفت رشک ریاض رضوان است

قصیدهٔ شمارهٔ ۵ – در ستایش میرمیران : آن را که خدا نگاهبان است

قصیدهٔ شمارهٔ ۶ – در ستایش میرمیران : بلبلی را که همین با گل بستان کار است

قصیدهٔ شمارهٔ ۷ – در ستایش میرمیران : شغلی که مطمح نظر کیمیاگر است

قصیدهٔ شمارهٔ ۸ – در ستایش امام دوازدهم «ع» : سپهر قصد من زار ناتوان دارد

قصیدهٔ شمارهٔ ۹ – در ستایش شاه طهماسب : آنکه جان بخش و جان ستان باشد

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۰ – در ستایش میرمیران : الاهی تا زمین باد و زمان باد

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ – در ستایش غیاث الدین محمد میرمیران : دل و طبعی که من دارم اگر دریا و کان باشد

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۲ – در ستایش غیاث الدین محمد میرمیران : یک جهان جان خواهم و چندان امان از روزگار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳ – در ستایش میرمیران : باد فرخنده عید و فصل بهار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۴ – در ستایش شاه غیاث الدین محمد میرمیران : عقل و دولت ساعت سعدی نمودند اختیار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۵ – در ستایش غیاث الدین محمد میرمیران : ای بخت خفته خیز و نشین خوش به اعتبار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶ – در ستایش عبدالله خان اعتمادالدوله : سد زبان خواهم که سازم یک به یک گوهر نثار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ – قصیده : باز وقت است که از آمدن باد بهار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ – قصیده : ای فلک چند ز بیداد تو بینم آزار

قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹ – در ستایش میرمیران : لله الحمد کز حضیض خطر

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰ – در ستایش میرمیران : ای برسر سپهر برین برده ترکتاز

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱ – در ستایش شاهزادهٔ آزاده شاه خلیل الله : حسن ترا که آمده خط گرد لشکرش

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲ – در ستایش پیغمبر اکرم«ص» : کسی مسیح شود در سراچه افلاک

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳ – رد ستایش حضرت علی«ع» : تا به روی توشد برابر گل

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴ – در ستایش حضرت علی«ع» : شاه انجم چو زرافشان شود از برج حمل

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۵ – در ستایش امام هشتم«ع» : تا شنید از باد پیغام وصال یار گل

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ – در ستایش میرمیران : ای تماشاییان جاه و جلال

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ – در ستایش میرمیران : بر کسانی که ببینند به روی تو هلال

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۸ – در ستایش بکتاش بیک : اگر مساعدت بخت نبود و اقبال

قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ – در ستایش خان‌احمد : نماز شام که سیمین همای زرین بال

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ – در ستایش میرمیران : عید خرم تر از این یاد ندارد ایام

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۱ – در ستایش میرمیران : ساقیا روز نشاط آمد و شد دور به کام

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۲ – در ستایش علی«ع» : زلف پیش پای او بر خاک می‌ساید جبین

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳ – در ستایش میرمیران : بهار آمد و گشت عالم گلستان

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۴ – در ستایش بکتاش بیگ حکمران کرمان : از آنرو شد به آبادی بدل ویرانی کرمان

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ – قصیده : جهان چرا نبود در پناه امن و امان

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ – قصیده : همچو گل در زیر گل باشید ای گلها نهان

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۷ – در ستایش حضرت علی «ع» : بر زمین گشتیم تا زد جسم محزون آبله

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۸ – در ستایش میرمیران : صبح عید است و تماشاگه گیتی در شاه

قصیدهٔ شمارهٔ ۳۹ – قصیده : چه در گوش گل گفت باد خزانی

قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ – در ستایش علی (ع) : دلم دارد به چین کاکلش سد گونه حیرانی

قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱ – در ستایش از شاه‌طهماسب : هزار شکر که بر مسند جهانبانی