رباعی شمارهٔ ۱۰ – کتابخانه ستیغ

نه هر که زمانه کار او دربندد

فریاد و جزع بر آسمان پیوندد

بسیار کسا که اندرونش چون رعد

می‌نالد و چون برق لبش می‌خندد

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ