رباعی شمارهٔ ۱۲۴ – کتابخانه ستیغ

یک روز به اتفاق صحرا من و تو

از شهر برون شویم تنها من و تو

دانی که من و تو کی به هم خوش باشیم؟

آنوقت که کس نباشد الا من و تو

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ