رباعی شمارهٔ ۲۳ – کتابخانه ستیغ

غازی ز پی شهادت اندر تک و پوست

وان را که غم تو کشت فاضلتر ازوست

فردای قیامت این بدان کی ماند

کان کشتهٔ دشمنست و آن کشتهٔ دوست؟

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ