رباعی شمارهٔ ۵۴ – کتابخانه ستیغ

ای غایب چشم و حاضر دل چونی؟

وی شاخ گل شکفته در گل چونی؟

یک بار نگویی به رفیقان وداع

کاخر تو در آن اول منزل چونی؟

برچسب خوردهرباعیات, سعدی

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ