غزل شمارهٔ ۲۷۱ : دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس

غزل شمارهٔ ۲۷۲ : بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش

غزل شمارهٔ ۲۷۳ : اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش

غزل شمارهٔ ۲۷۴ : به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش

غزل شمارهٔ ۲۷۵ : صوفی گلی بچین و مرقع به خار بخش

غزل شمارهٔ ۲۷۶ : باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش

غزل شمارهٔ ۲۷۷ : فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش

غزل شمارهٔ ۲۶۲ : حال خونین دلان که گوید باز

غزل شمارهٔ ۲۷۸ : شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش

غزل شمارهٔ ۲۴۷ : صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار