رباعی شمارهٔ ۴۸۲ : هر چند زکار خود خبردار نه‌ایم

رباعی شمارهٔ ۴۹۸ : ای دوست ترا به جملگی گشتم من

رباعی شمارهٔ ۴۸۳ : افسوس که ما عاقبت اندیش نه‌ایم

رباعی شمارهٔ ۴۹۹ : بگریختم از عشق تو ای سیمین تن

رباعی شمارهٔ ۴۸۴ : مادر ره سودای تو منزل کردیم

رباعی شمارهٔ ۵۰۰ : فریاد ز دست فلک بی سر و بن

رباعی شمارهٔ ۴۸۵ : هر چند که دل به وصل شادان کردیم

رباعی شمارهٔ ۴۸۶ : ما طی بساط ملک هستی کردیم

رباعی شمارهٔ ۴۸۷ : جانا من و تو نمونهٔ پرگاریم

رباعی شمارهٔ ۴۸۸ : ما با می و مستی سر تقوی داریم