پاره ۲ : نیست فکری به غیر یار مرا
پاره ۳ : زرع و ذرع از بهار شد چو بهشت
پاره ۴ : اشتر گرسنه کسیمه برد
پاره ۵ : هر کرا راهبر زغن باشد
پاره ۶ : دیوه هر چند کابرشم بکند
پاره ۷ : گاو مسکین ز کید دمنه چه دید؟
پاره ۸ : دور ماند از سرای خویش و تبار
