شمارهٔ ۱۶ : ندیده تنبل اوی و بدیده مندل اوی

شمارهٔ ۳۲ : با دل پاک مرا جامهٔ ناپاک رواست

شمارهٔ ۱۷ : فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید

شمارهٔ ۳۳ : معذورم دارند، که اندوه و غیشت

شمارهٔ ۱۸ : تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟

شمارهٔ ۱۹ : جغد که با باز و پلنگان پرد

شمارهٔ ۲۰ : تا لباس عمر اعدایش نگردد بافته

شمارهٔ ۲۱ : بر روی پزشک زن، میندیش

شمارهٔ ۲۲ : ای زان چون چراغ پیشانی

شمارهٔ ۲۳ : خاک کف پای رودکی نسزی تو