رباعی شمارهٔ ۱۲۵ : بر گل چو نسیم سحری سود قدم

رباعی شمارهٔ ۱۲۶ : از ژاله چو لاله راست لل در کام

رباعی شمارهٔ ۱۲۷ : نی بی‌تو مرا قرار باشد یک دم

رباعی شمارهٔ ۱۲۸ : روزی شکن از زلف چو دالت ببرم

رباعی شمارهٔ ۱۲۹ : دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم

رباعی شمارهٔ ۱۳۰ : گفتا که: به شیوه آبرویت ریزم

رباعی شمارهٔ ۱۳۱ : خواهم که لب باده پرستت بوسم

رباعی شمارهٔ ۱۳۲ : گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشم

رباعی شمارهٔ ۱۳۳ : هر شب ز غمت به خون بگرید چشمم

رباعی شمارهٔ ۱۳۴ : هر لحظه به آیین وفا رای کنم