شمارهٔ ۳۳ : دردا که بر چون سمنت میریزد

شمارهٔ ۳۴ : ای آن که به گِل، گُل چمن پوشیدی

شمارهٔ ۳۵ : در ماتم تو چرخ سیه پوش بماند

شمارهٔ ۳۶ : از مرگ تو فاش گشت رازم چکنم

شمارهٔ ۳۱ : در خاک ترا وطن نمیدانستم

شمارهٔ ۲۷ : از ناز چه سود چون بسودی آخر

شمارهٔ ۲۸ : جان را چو ز رفتن تو آگاهی شد

شمارهٔ ۲۹ : تا خاک تو گشت غم گسارم بی تو

شمارهٔ ۳۰ : از کفر بتر بی تو غنودن ما را

شمارهٔ ۲۲ : گل بیرخ گلرنگ تو خاریست مرا