شمارهٔ ۴۱ : مرگ است خلاص عالم فانی را
شمارهٔ ۴۲ : یک یک نفست زمان تو خواهد بود
شمارهٔ ۴۳ : چون اصلِ اصول هست در نقطهٔ جان
شمارهٔ ۴۴ : تا مرغ دلم شیوهٔ دمساز شناخت
شمارهٔ ۳۶ : هر سر که درین هر دو جهان داشتهاند
شمارهٔ ۳۷ : گاه از غم اودست ز جان میشویی
شمارهٔ ۳۸ : ای از تن منقلب گذر ناکرده
شمارهٔ ۳۹ : خوش باش که دل تمام میباز رهد
شمارهٔ ۴۰ : دانی تو که مرگ چیست از تن رستن
شمارهٔ ۳۱ : آنجا که فروغ عالم جان بینی