شمارهٔ ۴۱ : مرگ است خلاص عالم فانی را

شمارهٔ ۴۲ : یک یک نفست زمان تو خواهد بود

شمارهٔ ۴۳ : چون اصلِ اصول هست در نقطهٔ جان

شمارهٔ ۴۴ : تا مرغ دلم شیوهٔ دمساز شناخت

شمارهٔ ۳۶ : هر سر که درین هر دو جهان داشتهاند

شمارهٔ ۳۷ : گاه از غم اودست ز جان میشویی

شمارهٔ ۳۸ : ای از تن منقلب گذر ناکرده

شمارهٔ ۳۹ : خوش باش که دل تمام میباز رهد

شمارهٔ ۴۰ : دانی تو که مرگ چیست از تن رستن

شمارهٔ ۳۱ : آنجا که فروغ عالم جان بینی