شمارهٔ ۲۴ : بس رنج کشم طرب نمیدانم چیست

شمارهٔ ۲۵ : چون چارهٔ خویش میندانم چه کنم

شمارهٔ ۲۶ : دل نیست مرا، یکی مصیبت خانهست

شمارهٔ ۲۷ : سرگردانی بسوخت جانم چه کنم

شمارهٔ ۲۸ : سبحان الله! بر صفتی حیرانم

شمارهٔ ۱۹ : دردا که ز خود بیخبرم باید مرد

شمارهٔ ۲۰ : زانگه که بقا روی نمودست مرا

شمارهٔ ۲۱ : امروز منم ذوقِ خرد نادیده

شمارهٔ ۲۲ : آگاه نیم از دل و جانم که چه بود

شمارهٔ ۲۳ : چون عمر بشد زادِ رهم از «چه کنم»