شمارهٔ ۲۲ : چون خیل بلا ز پیش و از پس بودم

شمارهٔ ۲۳ : ره نیست بدان دانه کِشتند مرا

شمارهٔ ۲۴ : چون هست غمت غمی دگر حاجت نیست

شمارهٔ ۱۷ : هر لحظه دل و جان به غمی تازه درند

شمارهٔ ۱۸ : برخاست دلم چنانکه در غم بنشست

شمارهٔ ۱۹ : گر مملکت درد مسلم بکنم

شمارهٔ ۲۰ : در پیشِ نظر این همه میغم ز چه خاست

شمارهٔ ۲۱ : دردی که مرا در دل بی درمان است

شمارهٔ ۱۵ : ای قوم! اگر همدم این مسکینید

شمارهٔ ۱۶ : اندیشهٔ عالمی مرا افتادست