شمارهٔ ۵۰ : با گل گفتم: چو چشم آن میدارم

شمارهٔ ۴۶ : بلبل به سحر نعره زنان میآشفت

شمارهٔ ۴۱ : بشکفت به صد هزار خوبی گل مست

شمارهٔ ۴۲ : غنچه که چو پسته لب شود خندانش

شمارهٔ ۴۳ : با گل گفتم که داد بستان و برو

شمارهٔ ۴۴ : بلبل سخنی گفت به گل آهسته

شمارهٔ ۴۵ : گل گفت که در خاک چرا ننشینم

شمارهٔ ۳۶ : زین شیوه که اکنون گل تر میخیزد

شمارهٔ ۳۷ : تاگل ز گریبان چمن سر بر کرد

شمارهٔ ۳۸ : ای گل به دریغِ عمر دل پُر خون کن