شمارهٔ ۱ – له ایضا – (کانچه دل اندر طلبش می‌شتافت – در پس این پرده نهان بود، یافت) : تا به کنون پرده‌نشین بود یار

شمارهٔ ۴ (در میکده می‌کشم سبویی – باشد که بیابم از تو بویی) : در میکده با حریف قلاش

شمارهٔ ۱ (که به غیر از تو در جهان کس نیست – جز تو موجود جاودان کس نیست) : ای زده خیمهٔ حدوث و قدم

شمارهٔ ۲ (که همه اوست هر چه هست یقین – جان و جانان و دلبر و دل و دین) : طاب روح‌النسیم بالاسحار

شمارهٔ ۳ (می‌بین رخ جان فزای ساقی – در جام جهان نمای باقی) : در جام جهان‌نمای اول

ترجیع بند – ما گوشه نشینان خرابات الستیم : ساقی بده آن باده که اکسیر وجود است

شمارهٔ ۴ – در مدح امام الشارع وحید الدین ابو المفاخر عثمان پسر کافی الدین عمر پسر عم و داماد خاقانی : آن نه روی است آنکه آشوب جهان است آنچنان

شمارهٔ ۵ – در مدح خاقان کبیر جلال الدین ابو المظفر شروان شاه : سر چو آه عاشقان برکرد صبح

شمارهٔ ۶ – در مدح جلال الدین شروان شاه اخستان : خندهٔ سر به مهر زد دم صبح

شمارهٔ ۷ – در مدح جلال الدین شروان شاه اخستان : جو به جو راز جهان بنمود صبح