غزل شمارهٔ ۴۸۲ : ای دل به کوی عشق گذاری نمیکنی
شمارهٔ ۱ : ما برفتیم، تو دانی و دل غمخور ما
غزل شمارهٔ ۴۸۳ : سحرگه ره روی در سرزمینی
شمارهٔ ۲ : صبح دولت میدمد کو جام همچون آفتاب
غزل شمارهٔ ۴۸۴ : تو مگر بر لب آبی به هوس بنشینی
شمارهٔ ۳ : اگر به لطف بخوانی مَزید الطاف است
غزل شمارهٔ ۴۸۵ : ساقیا سایه ابر است و بهار و لب جوی
شمارهٔ ۴ : غمش تا در دلم مَأوا گرفته است
غزل شمارهٔ ۴۸۶ : بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوی
غزل شمارهٔ ۴۷۱ : ز دلبرم که رساند نوازش قلمی