شمارهٔ ۲۳۸ : غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنس

شمارهٔ ۲۳۹ : هر خشک و تر که داشتم از غم بسوختم

شمارهٔ ۲۴۰ : به مجلس کو نزیل جود خویش است

شمارهٔ ۲۴۱ – در مدح اقضی‌القضاة علی و آمدن به عیادت خاقانی : بخ بخ ار فاروق ثانی را کنم مدحت به جان

شمارهٔ ۲۴۲ : آرزو بود نعمتم لیکن

شمارهٔ ۲۳۳ : امشب من و اوحد و مید

شمارهٔ ۲۳۴ : بیش بیش است فضل خاقانی

شمارهٔ ۲۳۵ : در چنین علت ای طبیب مرا

شمارهٔ ۲۳۶ – در شکر ایادی شمس الدین رئیس : من که خاقانیم جفای وطن

شمارهٔ ۲۳۷ : خاقانیا به کعبه قسم یاد کن که من