شمارهٔ ۸۸ – در مدح شروان شاه : هان ای زمانه دولت شاه اخستان نگر

شمارهٔ ۸۹ : امن جستی مجوی خاقانی

شمارهٔ ۹۰ – در شکر : خاقانیا جوانی و امن و کفاف هست

شمارهٔ ۹۱ – در رثاء دختر خویش : پیش بین دختر نو آمد من

شمارهٔ ۹۲ – در بارهٔ فوت دختر خود : سرفکنده شدم چو دختر زاد

شمارهٔ ۸۴ : من که خاقانیم ز هر دو جهان

شمارهٔ ۸۵ : دوستی داشتم به ری که به حسن

شمارهٔ ۸۶ – در بحث با معطل : دی جدل با معطلی کردم

شمارهٔ ۸۷ – در رثاء پسر خود رشید الدین و وفات دختر : دریغ میوهٔ عمرم رشید کز سر پای

شمارهٔ ۸۳ : مهتر قالیان و نور مرند