شمارهٔ ۵۸ – در حماسه : من که خاقانیم عزیز حقم
شمارهٔ ۵۹ – در وصول ده شتر از امیر الحاج : میر چون هفت بیت من خوانده است
شمارهٔ ۶۰ : به ماه چارده میماند آن بت
شمارهٔ ۶۱ – در علم و جهل : نسبت از علم گیر خاقانی
شمارهٔ ۶۲ : مرد مسافر حدیث خانه کو گوید
شمارهٔ ۵۳ : دار عزلت گزید خاقانی
شمارهٔ ۵۴ : زیان تو در سود دانستن است
شمارهٔ ۵۵ : مرغکی را وقت کشتن میدوانید ابلهی
شمارهٔ ۵۶ – در مدح جمال الدین موصلی وزیر : خاقانی بلند سخن در جهان منم
شمارهٔ ۵۷ – در مرثیهٔ منوچهر شروان شاه : آب حیوان مجوی خاقانی