در وفات قیصر و پادشاهی جهانگیر : چنین گفت آنکه پیر راستان بود

در خاتمت کتاب گوید : الا ای شاهباز ساعد شاه

رزم خسرو با شاپور : بآخر کار حرب آغاز کرد او

رسیدن خسرو و گل باهم و رفتن بروم : زمانی بود گل چون ماه در میغ

باز رفتن بسر قصّه : الا ای پیک راه بی نهایت

از سر گرفتن قصّه : الا ای ترجمان نفس گویا

سپری شدن کار خسرو : چنین گفت او که کرد از وی روایت

آگاهی یافتن شاپور از آمدن فرّخ و گلرخ و گرفتاری گل و گریختن فرّخ : بشب فرخ چو مرد کاروانی

نامۀ خسرو بشاپور : بنام آنکه جان را زونشان نیست

در صفت موی : الا ای موی مشکین رنگ آخر