غزل شمارهٔ ۸۴۵ : ای شمع چگل دوش در ایوان که بودی
غزل شمارهٔ ۸۴۶ : هیچ شکر چو آن دهان دیدی
غزل شمارهٔ ۸۳۱ : زهی اشکم ز شوق لعل میگون تو عنابی
غزل شمارهٔ ۸۳۲ : دلا تا طلعت سلمی نیابی
غزل شمارهٔ ۸۳۳ : خود پرستی مکن ار زانکه خدا میطلبی
غزل شمارهٔ ۸۳۴ : ترک صورت کن اگر عالم معنی طلبی
غزل شمارهٔ ۸۳۵ : در باغ چون بالای تو سروی ندیدم راستی
غزل شمارهٔ ۸۳۶ : یا من قریرة مقلتی لقیاک غایة منیتی
غزل شمارهٔ ۸۲۱ : ای خوشه چین سنبل پرچینت سنبله
غزل شمارهٔ ۸۳۷ : چو دستان برکشد مرغ صراحی