غزل شمارهٔ ۷۰۹ : خیز تا باده در پیاله کنیم

غزل شمارهٔ ۷۱۰ : نشان دل بی نشان از که جویم

غزل شمارهٔ ۷۱۱ : دلداده‌ایم وز پی دلدار می‌رویم

غزل شمارهٔ ۷۱۲ : درد دل خویش با که گویم

غزل شمارهٔ ۷۱۳ : ز باد نکهت دو تات می‌جوئیم

غزل شمارهٔ ۷۱۴ : ای بت یاقوت لب وی مه نامهربان

غزل شمارهٔ ۷۱۵ : ای رخت شمع بت پرستان شمع بیرون بر از شبستان

غزل شمارهٔ ۷۱۶ : ای رخ تو قبلهٔ خورشید پرستان

غزل شمارهٔ ۷۰۱ : از عمر چو این یک دو نفس بیش نداریم

غزل شمارهٔ ۷۱۷ : چه خوشست باده خوردن به صبوح در گلستان