غزل شمارهٔ ۹۰۲ : در باز جان گر آرزوی جان طلب کنی
غزل شمارهٔ ۹۱۸ : چون پیکر مطبوعت در معنی زیبائی
غزل شمارهٔ ۹۰۳ : ای دل اگر دیو نئی ملک سلیمان چکنی
غزل شمارهٔ ۹۱۹ : خوشا وقتی که از بستانسرائی
غزل شمارهٔ ۹۰۴ : شاید آنزلف شکن بر شکن ار میشکنی
غزل شمارهٔ ۹۲۰ : ای سر زلف ترا پیشه سمن فرسائی
غزل شمارهٔ ۹۰۵ : نه عهد کردهئی آخر که قصد ما نکنی
غزل شمارهٔ ۹۰۶ : مهر سلمی ورزی و دعوی سلمانی کنی
غزل شمارهٔ ۹۰۷ : ای لاله زار آتش روی تو آب روی
غزل شمارهٔ ۹۰۸ : مستی ز چشم دلکش میگون یار جوی