غزل شمارهٔ ۶۲۹ : ای تنم کرده ز غم موئی و در مو زده خم

غزل شمارهٔ ۶۳۰ : چو چشم مست تو می پرستم

غزل شمارهٔ ۶۳۱ : ز لعلم ساغری در ده که چون چشم تو سرمستم

غزل شمارهٔ ۶۳۲ : من از آن لحظه که در چشم تو دیدم مستم

غزل شمارهٔ ۶۳۳ : امروز که من عاشق و دیوانه و مستم

غزل شمارهٔ ۶۳۴ : تخفیف کن از دور من این باده که مستم

غزل شمارهٔ ۶۳۵ : رند و دردی کش و مستم چه توان کرد چو هستم

غزل شمارهٔ ۶۳۶ : روزگاری روی در روی نگاری داشتم

غزل شمارهٔ ۶۲۱ : من ز دست دیده و دل در بلا افتاده‌ام

غزل شمارهٔ ۶۳۷ : صبحدم دل را مقیم خلوت جان یافتم