غزل شمارهٔ ۵۰۹ : بیار باده که شب ظلمتست و شاهد نور
غزل شمارهٔ ۵۱۰ : پندم به چه عقل میدهد پیر
غزل شمارهٔ ۴۹۵ : منم ز مهر رخت روی کرده در دیوار
غزل شمارهٔ ۴۹۶ : ای خوشا وصل یار و فصل بهار
غزل شمارهٔ ۴۸۱ : ای پرده سرایان که درین پرده سرائید
غزل شمارهٔ ۴۹۷ : حبذا پای گل و صبحدم و فصل بهار
غزل شمارهٔ ۴۸۲ : خدا را از سر زاری بگوئید
غزل شمارهٔ ۴۹۸ : مائیم و عشق و کنج خرابات و روی یار
غزل شمارهٔ ۴۸۳ : ای پیر مغان شربتم از درد مغان آر
غزل شمارهٔ ۴۹۹ : آشنای تو ز بیگانه و خویشش چه خبر