شمارهٔ ۱۰۵ : کنه را در چراغ کرد سبک

شمارهٔ ۱۰۶ : یکی آلوده‌ای باشد، که شهری را ببالاید

شمارهٔ ۱۰۷ : گر همه نعمت یک روز به ما بخشد

شمارهٔ ۱۰۸ : گر کس بودی که زی توام بفگندی

شمارهٔ ۱۰۹ : میلاو منی، ای فغ واستاد توام من

شمارهٔ ۹۴ : گر کند یاریی مرا به غم عشق آن صنم

شمارهٔ ۱۱۰ : بسی خسرو نامور پیش ازین

شمارهٔ ۹۵ : تا درگه او یابی مگذرد به در کس

شمارهٔ ۱۱۱ : از پی الفغده و روزی به جهد

شمارهٔ ۹۶ : بام‌ها را فرسب خرد کنی