شمارهٔ ۷۹ : بانگ کردمت، ای فغ سیمین
شمارهٔ ۸۰ : ای دریغا! که مورد زار مرا
شمارهٔ ۸۱ : هر کو برود راست نشستست به شادی
شمارهٔ ۸۲ : چون جامهٔ اشن به تن اندر کند کسی
شمارهٔ ۸۳ : آه! ازین جور بد زمانهٔ شوم
شمارهٔ ۸۴ : با دو سه بوسه رها کن این دل از درد خناک
شمارهٔ ۸۵ : کافور تو با کوس شد و مشک همه ناک
شمارهٔ ۸۶ : بس عزیزم، بس گرامی، شاد باش
شمارهٔ ۸۷ : یک به یک از در درآمد آن نگار
شمارهٔ ۵۶ : برو، ز تجربهٔ روزگار بهره بگیر