شمارهٔ ۱۲ : نشنیدم که مرغ رفته ز دام
شمارهٔ ۲۲۳ : چو بندگان کمر بسته شرط خدمت را
شمارهٔ ۲۲۴ : ای که گر هر سر موییت زبانی دارد
شمارهٔ ۲۲۵ : از من بگوی شاه رعیت نواز را
شمارهٔ ۲۲۶ : هر دم زبان مرده همی گوید این سخن
شمارهٔ ۱ – در پند و اخلاق : ای چشم و چراغ اهل بینش
شمارهٔ ۲ : همه را ده چو میدهی موسوم
شمارهٔ ۳ : عدل و انصاف و راستی باید
شمارهٔ ۴ : نظر کن درین موی باریک سر
شمارهٔ ۵ : نخست اندیشه کن آنگاه گفتار