شمارهٔ ۱۹۹ : آدمی را دو بلا کرد رهی

شمارهٔ ۲۰۰ : به خدای ار گل بهار بوی

شمارهٔ ۲۰۱ : ای سنایی به گرد شرک مپوی

شمارهٔ ۲۰۲ : ای روی زردفام تو بر گردن نزار

شمارهٔ ۲۰۳ : ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی

شمارهٔ ۱۹۱ : خود درشتی گر ببیند کور چشم و کور دل

شمارهٔ ۱۹۲ : احوال خود چه عرض کنم هر زمان همی

شمارهٔ ۱۹۳ : گوگرد سرخ خواست ز من سبز من پریر

شمارهٔ ۱۹۴ – در رثاء : تابوت مرا باز کن ای خواجه زمانی

شمارهٔ ۱۹۵ : هم اکنون از هم اکنون داد بستان