شمارهٔ ۱۶۴ : بخور من بود دود درمنه

شمارهٔ ۱۶۵ : ای تیر غم و رنج بسی خورده و برده

شمارهٔ ۱۶۶ : ای زده بر فلک سراپرده

شمارهٔ ۱۶۷ : این چه قرنست اینکه در خوابند بیداران همه

شمارهٔ ۱۵۸ : با تو باشم از تو نندیشم که با فضلی و عدل

شمارهٔ ۱۴۸ : روزگاریست که کان گهرند

شمارهٔ ۱۴۹ : خواهد که شاعران جهان بی صله همی

شمارهٔ ۱۵۰ : چو شعر حکیمانه گفتم ترا

شمارهٔ ۱۵۱ : هر که چون کاغذ و قلم باشد

شمارهٔ ۱۵۲ : ای خرد را جمال و جان را زین