شمارهٔ ۱۱۶ : بجهم از بد ایام چنانک
شمارهٔ ۱۱۷ : گفت بر دوخته مرا شعری
شمارهٔ ۱۰۸ : ای خداوند قایم قدوس
شمارهٔ ۱۰۹ : چو خواهم کرد زرق و هزل و ریواس
شمارهٔ ۱۱۰ : ای مرد سفر در طلب زاد سفر باش
شمارهٔ ۹۸ : ز جمله نعمت دنیا چو تندرستی نیست
شمارهٔ ۹۹ : مردمان یک چند از تقوا و دین راندند کار
شمارهٔ ۱۰۰ : زن مخواه و ترک زن کن کاندرین ایام بار
شمارهٔ ۱۰۱ : ای به نزد عاشقان از شاهدی
شمارهٔ ۱۰۲ : هیچ نیکو نبود هرگز بد