شمارهٔ ۶۴ : چاکرانت به گه رزم چو خیاطانند
شمارهٔ ۸۰ : کسان که تلخی زهر طلب نمیدانند
شمارهٔ ۶۵ : همی بکشتی تا در عدو نماند شجاع
شمارهٔ ۸۱ : دریغم آید خواندن گزاف وار دو نام
شمارهٔ ۶۶ : زیرش عطارد، آن که نخوانیش جز دبیر
شمارهٔ ۸۲ : دریغ آن که گرد کرد با رنج
شمارهٔ ۶۷ : زندگانی چه کوته و چه دراز
شمارهٔ ۵۲ : کسی را که باشد بدل مهر حیدر
شمارهٔ ۵۳ : نگارینا، شنیدستم که: گاه محنت و راحت
شمارهٔ ۵۴ – بر رخش «زلف» عاشق است چو من : بر رخش زلف عاشق است چو من