شمارهٔ ۱۹۷ – نالهٔ بهار در زندان : دردا که دور کرد مرا چرخ بی‌امان

شمارهٔ ۱۸۲ – فوج آهن : چون بدرید صبح پیراهن

شمارهٔ ۱۸۳ – بوسه : تو هم امروز بده بوسه به من

شمارهٔ ۱۸۴ – از زندان شاه : یاد ندارد کس از ملوک و سلاطین

شمارهٔ ۱۸۵ – فتح دهلی : دو چیز است شایسته نزدیک من

شمارهٔ ۱۸۶ – بهار اصفهان : نوبهار است و بود پرگل و شاداب چمن

شمارهٔ ۱۸۷ – پاسخ به کاظم پزشکی : ای پزشکی خطت رسید به من

شمارهٔ ۱۷۲ – مولودیه و منقبت : زهی به کعبه‌، شرافت‌فزای رکن و حطیم

شمارهٔ ۱۷۳ – سرود شاعر : ما فقیران که روز در تعبیم

شمارهٔ ۱۵۸ – تشبیب و بهاریه : رسید گاه بهار و گه سماع و مدام