شمارهٔ ۱۳۵ – مجلس چهاردهم : به بهارستان افتاد مرا دوش عبور

شمارهٔ ۱۲۰ – خانواده : دادم دو پسر خدای و سه دختر

شمارهٔ ۱۳۶ – تغزل : بوستان بشکفت و بلبل برکشید از دل صفیر

شمارهٔ ۱۲۱ – چیستان : چیست آن جنبدهٔ والاگهر

شمارهٔ ۱۳۷ – تغزل و تشبیب : باد بیاورد بوی مشک به شبگیر

شمارهٔ ۱۲۲ – هدیه باکو : روزآدینه ببستیم زری رخت سفر

شمارهٔ ۱۲۳ – کناره گیری از وزارت و شکایت از دوست : حدیث عهد و وفا شد فسانه درکشور

شمارهٔ ۱۰۸ – پیشگویی : بهارا بهل تا گیاهی برآید

شمارهٔ ۱۰۹ – به چه کارید؟ : ای معشر خودخواه منافق به چه کارید؟

شمارهٔ ۱۱۰ – پاسخ فرخ : شکر خداکه دوره غربت بسر رسید