شمارهٔ ۳۱۲ – مدح علاء الدوله مسعود : گر چون تو به چینستان ای بت صنمستی

شمارهٔ ۲۹۷ – مدیح سلطان مسعود : نخواست ایزد گر خواستی چنان شدمی

شمارهٔ ۳۱۳ – شکوه از پیری : پیریا پیریا چه بد یاری

شمارهٔ ۲۹۸ – مدیح منصور بن سعید : دور از تو مرا عشق تو کرده ست به حالی

شمارهٔ ۲۹۹ – شکوه از گرفتاری و مدح یکی از بزرگان : ای شاد به تو جان من و جان جهانی

شمارهٔ ۳۰۰ – ناله از حصار نای و مدح محمد خاص : نوا گوی بلبل که بس خوش نوایی

شمارهٔ ۳۰۱ – مدح علی خاص : نگار من تویی و یار غمگسار تویی

شمارهٔ ۳۰۲ – مدح یکی از آل شیبان : ای خداوند عید روزه گشای

شمارهٔ ۳۰۳ – مدح سپهسالار محمد : جهان را نباشد چنین روزگاری

شمارهٔ ۳۰۴ – مدح ابوالفرج نصربن رستم : ایا آنکه بر دلبران پادشایی