شمارهٔ ۲۸۹ – هم در مدح او و شکوه از تیره بختی : جداگانه سوزم ز هر اختری

شمارهٔ ۲۵۸ – همورا ستوده است : تهنیت عید را چو سرو خرامان

شمارهٔ ۲۵۹ – باز در مدح آن شهریار : به سوی هند خرامید بهر جستن کین

شمارهٔ ۲۶۰ – مدح ثقة الملک طاهربن علی : کرد همتای روضه رضوان

شمارهٔ ۲۶۱ – مدیح منصوربن سعید : دوش گفتی ز تیرگی شب من

شمارهٔ ۲۶۲ – ارسلان بن مسعود را ستاید : ز خورشید روی ملک ارسلان

شمارهٔ ۲۶۳ – مدیح سیف الدوله محمود : ای تو را خوانده صنیع خود امیرالمؤمنین

شمارهٔ ۲۶۴ – درود بر خواجه احمد بن حسن : شاد باش ای زمانه ریمن

شمارهٔ ۲۶۵ – مدح شیرزاد : راست کن طارم کاراسته شد گلشن

شمارهٔ ۲۶۶ – مدح سیف الدوله محمود : دو مساعد یار و دایم جفت و با هم همزبان