شمارهٔ ۴۵۵ : آشیان بلبلان پر گل شد از جوش بهار

شمارهٔ ۴۵۶ : باز دارم نعل در آتش ز پیکان دگر

شمارهٔ ۴۴۷ : دور قدح را مه تمام ندارد

شمارهٔ ۴۳۷ : جمعی که سر خویش به فتراک تو بستند

شمارهٔ ۴۳۸ : کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟

شمارهٔ ۴۳۹ : جویای تو آسودگی از مرگ نبیند

شمارهٔ ۴۴۰ : تا صدق طلب خضر من آبله پا بود

شمارهٔ ۴۴۱ : احوال دل خسته به اغیار مگویید

شمارهٔ ۴۴۲ : (شکست حال پریشان ما چه فایده دارد؟

شمارهٔ ۴۴۳ : کدام شوخ که با من سر عتاب ندارد؟