شمارهٔ ۲۹۰ : آنم که اگر به خلد جایی سازم

شمارهٔ ۲۹۱ : هر گه که تو را به رهگذاری بینم

شمارهٔ ۲۹۲ : دیده همه شب ز خواب خوش بردوزم

شمارهٔ ۲۹۳ : با خود گفتم که من عیال تو شدم

شمارهٔ ۲۹۴ : آنکو گوید هست قضا تیشه من

شمارهٔ ۲۹۵ : تا خسته دل مرا بریده ست ز تن

شمارهٔ ۲۹۶ : در سمجی چون توانم آرامیدن

شمارهٔ ۲۸۱ : با ناله همی چو ابر بهمن گریم

شمارهٔ ۲۹۷ : هر شب که تو را نبینم ای شاخ سمن

شمارهٔ ۲۸۲ : از بلبل نالنده تر و زارترم