شمارهٔ ۷۴ : گر شاه به من چو شیر دندان خایست

شمارهٔ ۷۵ : بر چرخ فتاده نور ایران ملکست

شمارهٔ ۷۶ : امروز جهان بهار از ایران ملکست

شمارهٔ ۶۱ : از حصن بلند دوزخ سرد مراست

شمارهٔ ۷۷ : با من چو زمانه تیر در شست گرفت

شمارهٔ ۶۲ : خوی تو چو رخسار نکوی تو نکوست

شمارهٔ ۷۸ : آنی شاها که جز سخا کیش تو نیست

شمارهٔ ۴۷ : آویخته در هوای جان آویزت

شمارهٔ ۴۸ : رویم ز غمت گونه خال تو گرفت

شمارهٔ ۴۹ : ای شاه ز بزم تو جهان را خبرست