شمارهٔ ۱۱۳ – به ابوالفرج رونی نویسد : ای خواجه بوالفرج نکنی یاد من

شمارهٔ ۱۱۴ – چون بدیدم به دیده تحقیق : چون بدیدم به دیده تحقیق

شمارهٔ ۱۱۵ – ستایش : ای گشته ملک ساکن ز امر روان تو

شمارهٔ ۱۰۰ – مدح : ای تو بحر و فضایل تو درر

شمارهٔ ۱۱۶ – بهار نو : ملک نو و شاه نو نوروز و بهار نو

شمارهٔ ۱۰۱ – ای بخت بد : ای بخت بد که هیچ نبودم من از تو شاد

شمارهٔ ۱۱۷ – ثناخوانی در کوهسار : در کوه پیش کبکان خواندم ثنای تو

شمارهٔ ۸۶ – بوالفضایل : والا مردست بوالفضایل

شمارهٔ ۸۷ – دست بدان قبضه خنجر زدیم : گردن و گوش غزل و مدح را

شمارهٔ ۸۸ – از بخت همیشه سرنگونم : از بخت همیشه سرنگونم