شمارهٔ ۷۹ – تقاضای تیول : خسروا بود و هست خواهد بود

شمارهٔ ۶۴ – مدح : سرفرازا ز خدمت تا شدم دور

شمارهٔ ۶۵ – خنده جام و گریه شمشیر : اگر بخندد در دست من قدح نه عجب

شمارهٔ ۶۶ – ثناگری : ای نظم تو چو رای بگذشته از اثیر

شمارهٔ ۶۷ – اندرز : در نشیب آمدی مجوی فراز

شمارهٔ ۶۸ – ستایش : همایون باد این فرخنده طارم

شمارهٔ ۶۹ – ستایش و تشجیع خویش : تو ای تن برامش میا و مرو

شمارهٔ ۵۴ – ستایش پادشاه : ملکا جهان ز عدل تو به نوبهار ماند

شمارهٔ ۵۵ – مدیح مسعود : ای شاه سال و ماه تو بر تو خجسته باد

شمارهٔ ۴۰ – موعظه : آگاه نیست آدمی از گشت روزگار