شمارهٔ ۴۷ – مرثیه : بونصر حسن جوان بمیرد

شمارهٔ ۴۸ – حسب الحال : گر بماندی چنانکه اول بود

شمارهٔ ۴۹ – ستایش : عجب آمد مرا ز آدمیی

شمارهٔ ۵۰ – صفت گل رعنا : دور وی چنین بود که رعناست

شمارهٔ ۵۱ – وصف گرز پادشاه : طعمه شیر مغز گاو آمد

شمارهٔ ۵۲ – سپیدی موی : تاری از موی من سپید نبود

شمارهٔ ۵۳ – مدح سلطان مسعود : تا جهان باشد ملک مسعودی باد

شمارهٔ ۲۲ – موعظه : ایمنی را و تندرستی را

شمارهٔ ۳۸ – در مدح مظفر بن بوسعید : ای مظفر تو در خور صدری

شمارهٔ ۲۳ – مرثیت : راشد از رشد روزگار نیافت