شمارهٔ ۳۱۳ – شکوه از پیری : پیریا پیریا چه بد یاری
شمارهٔ ۲۹۸ – مدیح منصور بن سعید : دور از تو مرا عشق تو کرده ست به حالی
شمارهٔ ۲۹۹ – شکوه از گرفتاری و مدح یکی از بزرگان : ای شاد به تو جان من و جان جهانی
شمارهٔ ۳۰۰ – ناله از حصار نای و مدح محمد خاص : نوا گوی بلبل که بس خوش نوایی
شمارهٔ ۳۰۱ – مدح علی خاص : نگار من تویی و یار غمگسار تویی
شمارهٔ ۳۰۲ – مدح یکی از آل شیبان : ای خداوند عید روزه گشای
شمارهٔ ۳۰۳ – مدح سپهسالار محمد : جهان را نباشد چنین روزگاری
شمارهٔ ۲۸۸ – مدیح سلطان ابراهیم بن مسعود : ز فردوس با زینت آمد بهاری
شمارهٔ ۲۸۹ – هم در مدح او و شکوه از تیره بختی : جداگانه سوزم ز هر اختری
شمارهٔ ۲۷۴ – در مدح : ای اختیار عالم در اختیار تو