شمارهٔ ۲۸۱ – مدح محمد خاص : دولت خاص و خاصه زاده شاه

شمارهٔ ۲۸۲ – گفتگو با خویشتن : ای سرد و گرم دهر کشیده

شمارهٔ ۲۸۳ – ستایش ثقة الملک طاهر بن علی : ای ملک ملک چون نگار کرده

شمارهٔ ۲۸۴ – مدح ملک ارسلان بن مسعود : ای به عارض سپید و زلف سیاه

شمارهٔ ۲۸۵ – تهنیت فتح هندوستان : ای ذکر خنجر تو به عالم سمر شده

شمارهٔ ۲۸۶ – مدح سیف الدوله محمود : ز در درآمد دوش آن نگار من ناگاه

شمارهٔ ۲۸۷ – از زندان بالاهور که مولد اوست سخن گوید : ای لاهوور ویحک بی من چگونه ای

شمارهٔ ۲۵۶ – هم در مدح او : طبع هوا بگشت و دگرگونه شد جهان

شمارهٔ ۲۷۲ – ستایش سلطان مسعود : ای خرد را به راستی قانون

شمارهٔ ۲۵۷ – مدیح دیگر از آن پادشاه : مگر که هجران هست از چهار طبع جهان