شمارهٔ ۳۸۱ : آبروی دیده ها باشد ز اشک آتشین

شمارهٔ ۳۸۲ : در جبین تاک، نور باده بی غش ببین

شمارهٔ ۳۸۳ : خط مشکین را به گرد خال آن مهوش ببین

شمارهٔ ۳۸۴ : ز شعر خویش نتوان فیض شعر دیگران بردن

شمارهٔ ۳۸۵ : ز شرم افزون توان گل از عذار دلستان چیدن

شمارهٔ ۳۷۱ : به دوری محو از خاطر نگردد قد رعنایش

شمارهٔ ۳۷۲ : سلیمانی است حسن، انگشتری از حلقه مویش

شمارهٔ ۳۷۳ : غوطه در زنگ زد آیینه روشن گهرش

شمارهٔ ۳۷۴ : عمر گویی است سبک، قامت خم چوگانش

شمارهٔ ۳۷۵ : به عزم صید چنان گرم خاست شهبازش