شمارهٔ ۴۸ – حسب الحال : گر بماندی چنانکه اول بود

شمارهٔ ۴۹ – ستایش : عجب آمد مرا ز آدمیی

شمارهٔ ۵۰ – صفت گل رعنا : دور وی چنین بود که رعناست

شمارهٔ ۵۱ – وصف گرز پادشاه : طعمه شیر مغز گاو آمد

شمارهٔ ۵۲ – سپیدی موی : تاری از موی من سپید نبود

شمارهٔ ۵۳ – مدح سلطان مسعود : تا جهان باشد ملک مسعودی باد

شمارهٔ ۵۴ – ستایش پادشاه : ملکا جهان ز عدل تو به نوبهار ماند

شمارهٔ ۵۵ – مدیح مسعود : ای شاه سال و ماه تو بر تو خجسته باد

شمارهٔ ۴۰ – موعظه : آگاه نیست آدمی از گشت روزگار

شمارهٔ ۵۶ – تهنیت جشن مهرگان : خسروا شبهای عمرت روز باد